Het Ursulinenklooster in Eijsden kent een rijke geschiedenis die teruggaat tot 1849, toen de zusters Ursulinen zich in het dorp vestigden. Door de jaren heen groeide het kloostercomplex gestaag, met onder meer de toevoeging van een kapel. Tegelijkertijd veranderde de omgeving en moest het complex in de meer recente geschiedenis ruimte maken voor nieuwe ontwikkelingen binnen het dorp. In de jaren tachtig kreeg het klooster tijdelijk een nieuwe functie als gemeentehuis. Na de verhuizing van de gemeentelijke diensten kwam een groot deel van het gebouw leeg te staan. Met de vestiging van het museum Het Ursulinenconvent in 2023 kreeg het complex opnieuw een publieke bestemming, al bleef een aanzienlijk deel van het gebouw onbenut.

Vanuit de ambitie om het monumentale complex nieuw leven in te blazen, ontstond het initiatief om het klooster verder te ontwikkelen tot een woonomgeving, aangevuld met nieuwbouw aan de achterzijde. Twee nieuwe vleugels worden als het ware aan het bestaande klooster toegevoegd, waarmee een eigentijdse woonfunctie wordt verweven met de historische architectuur. Hedendaags wonen binnen de sfeer van het klooster. De nieuwe woningen bieden ruimte aan de woonbehoeften van vandaag, terwijl de maat, schaal en karakteristieke kwaliteiten van het klooster als uitgangspunt dienen. Zo ontstaat een harmonieuze dialoog tussen bestaand en nieuw: een monument dat niet alleen zijn verleden bewaart, maar ook ruimte biedt aan een nieuwe toekomst.